Η
μετανάστευση τόσο κατά τις κοινωνικές επιστήμες όσο και σύμφωνα με το Διεθνές
Δίκαιο είναι η μετακίνηση ανθρώπων σε μια χώρα της οποίας δεν έχουν την
ιθαγένεια προκειμένου να εγκατασταθούν εκεί, ιδιαίτερα ως μόνιμοι κάτοικοι ή
μελλοντικοί πολίτες αυτής της χώρας.
Σαφέστατα
και είναι δικαίωμα όλων των ανθρώπων να εγκαταλείψουν την χώρα καταγωγής τους και
να μετακινηθούν προς μια άλλη, ωστόσο δεν υπάρχει ανθρώπινο δικαίωμα στην
μετανάστευση ειδικά προς μια χώρα επιλογής. Δηλαδή το κράτος δεν μπορεί να απαγορεύσει
στους πολίτες του να μεταναστεύσουν, αλλά κανένα κράτος δεν είναι υποχρεωμένο
να δεχθεί όποιον θέλει να έρθει.
Τουτέστιν τα πράγματα είναι παρόμοια με αυτά
μιας κατοικίας. Κανένας δεν επιτρέπεται να με κλειδώσει στο σπίτι μου, αλλά
χωρίς την άδεια μου κανείς δεν επιτρέπεται να εγκατασταθεί σε αυτό, δεν μπορεί
να εισέλθει σε αυτό, εκτός και αν είναι η αστυνομία ή η πυροσβεστική. Το
δικαίωμα λοιπόν της μετανάστευσης προς μια χώρα, το δικαίωμα της μετακίνησης
και εγκατάστασης σε μια χώρα παρέχεται από τους εκπροσώπους των πολιτών αυτής
της χώρας, από το εθνικό δίκαιο και από το διεθνές δίκαιο.
Σύμφωνα
με το εθνικό και διεθνές δίκαιο το κράτος, κάθε κράτος, έχει το δικαίωμα να
εμποδίσει την είσοδο αλλοδαπών πολιτών και σύμφωνα με την κλασσική κρατική θεωρία
δεν χρειάζεται καμία απολύτως δικαιολογία για αυτό. Το κράτος είναι αυτό που
αποφασίζει κυριαρχικά για την επικράτεια του και αυτή την απόφαση δεν μπορεί να
την αλλάξει καμία συνθήκη μεταξύ κρατών ή ομοσπονδία κρατών όπως η ΕΕ,
τουτέστιν ούτε η Συμφωνία Σένγκεν, ούτε καν οι Κανονισμοί Δουβλίνου.
Για
την μετανάστευση προς την Ελλάδα αποφασίζει νομικά μόνο το ελληνικό κράτος, αν
βέβαια ήταν υπαρκτό αυτό το κράτος και αν η πλειοψηφία των εκπροσώπων των
πολιτών του δεν ήταν προδότες. Ο όρος προδοσία δεν χρησιμοποιείται τυχαία ή
χάριν εντυπωσιασμού. Με την παράνομη και ανεξέλεγκτη μετανάστευση δημιουργείται
ένας νέος λαός, δηλαδή μια νέα κυριαρχία στο ελληνικό κράτος. Δεδομένου ότι η
κυριαρχία είναι αδιαίρετη και μπορεί να υπάρχει μόνο ένας κυρίαρχος λαός στα
σύνορα ενός κράτους, αυτό σημαίνει ότι ο ελληνικός λαός περιθωριοποιείται και στην πράξη χάνει τα κυριαρχικά του
δικαιώματα, χωρίς καν αυτό να είναι αποτέλεσμα πολέμου.
Η
αντικατάσταση ενός κυρίαρχου λαού από μετανάστες είναι εσχάτη προδοσία, είναι ένα
πραξικόπημα εκ των άνω, είναι μια θεμελιώδης αποκαθήλωση της πολιτικής τάξης. Πρέπει
να δράσουμε χωρίς καθυστέρηση, οι καιροί ου μενετοί, αν θέλουμε να παραμείνουμε
κυρίαρχοι του ελληνικού κράτους. Στην αρχαιότητα οι προδότες και οι
υπερασπιστές τους δεν είχαν θέση ούτε στη ζωή, ούτε στο θάνατο.
Γ. Λιναρδής